Nieuwe SPUK voor opvang en huisvesting door gemeenten

Op basis van deze regeling kan een specifieke uitkering (SPUK) aan gemeenten worden verstrekt voor het vergoeden van de kosten die zijn gemaakt ten behoeve van het realiseren en exploiteren van een opvang- of huisvestingsvoorziening voor Oekraïense ontheemden (ook bij een eventuele vervolgstatus), vreemdelingen die onder de reikwijdte van de Wet COA vallen én naar een gemeente uitgeplaatste vergunninghouders. Het kerndoel van de regeling is het wegnemen van drempels voor het organiseren van opvang en huisvesting, het uniformeren van de bekostigingsregels ongeacht de doelgroep en bieden van meer flexibiliteit.

De gemeente bepaalt aan welke doelgroep(en) de beschikbare beddencapaciteit wordt toegewezen. Indien op een later moment beddencapaciteit beschikbaar komt vanwege doorstroming van de geplaatste doelgroep, kan de gemeente ook andere doelgroepen plaatsen in een project, indien er geen vreemdelingen beschikbaar zijn om geplaatst te kunnen worden. De specifieke uitkering wordt echter slechts verstrekt voor de plekken die beschikbaar gesteld worden voor vreemdelingen. Een project kan bestaan uit:

• zelfstandige wooneenheden met een eigen kookgelegenheid, sanitaire voorzieningen en slaapkamer;
• niet-zelfstandige wooneenheden met, eventueel gedeelde, kookgelegenheid en sanitaire voorzieningen;
• een combinatie van zelfstandige en niet-zelfstandige wooneenheden, met, eventueel gedeelde, kookgelegenheid en sanitaire voorzieningen;
• niet-zelfstandige wooneenheden zonder kookgelegenheid maar met, eventueel gedeelde, sanitaire voorzieningen.

De specifieke uitkering die op grond van deze regeling aan gemeenten wordt toegekend bestaat uit drie componenten. Ten eerste ontvangen gemeenten op grond van een business case (door middel van een voorschot) een vergoeding voor de transitiekosten. Onder transitiekosten wordt verstaan de investering die nodig is om de beoogde voorziening geschikt te maken voor opvang of huisvesting, om te kunnen voldoen aan de voorwaarden die gesteld worden voor de doelgroepen die geplaatst zullen worden in de voorziening.

Ten tweede krijgen zij een vergoeding voor werkelijk gemaakte exploitatiekosten (alle kosten die gemaakt worden voor het gebruik, onderhoud en beheer van een project, die rechtstreeks toegerekend kunnen worden aan dit project), de kosten van verstrekkingen en eventuele bijzondere kosten (kosten die volgen uit de opvangtaak, die niet op een andere manier uit deze regeling of een voorliggende voorziening vergoed worden).

Ten derde ontvangen gemeenten een vergoeding van € 11 per dag per gerealiseerde plaats ter vergoeding van de uitvoeringskosten (indirecte kosten die gemeenten maken voor processen rond het realiseren van een project).

Gemeenten die een opvang- of huisvestingsvoorziening willen realiseren, moeten dit eerst kenbaar maken aan de betreffende regio accounthouder van de Nationale Opvang Organisatie (NOO) of Programmadirectie Realisatie Onderdak (PRO) of via PostbusNOO@minjenv.nl. Vanuit de accounthouders of via deze postbus kunnen gemeenten een aanvraag indienen. Deze formele aanvraag wordt beoordeeld door het accorderingsteam van de NOO (voor ontheemden) of de PRO (voor vreemdelingen die onder de reikwijdte van de Wet COA vallen en voor vreemdelingen die niet onder de reikwijdte van de Wet COA vallen).

Uitgangspunt is dat de aanvraag voor de bekostiging voor de start van een project wordt ingediend. In de regeling is echter een noodclausule opgenomen waardoor de regeling ook toepasselijk kan zijn op (doorgaans kortdurende) opvang die met spoed beschikbaar moet worden gesteld. Deze aanvraag ziet dan op een tijdvak dat aanvangt in het verleden, en mogelijk zelfs al (door doorplaatsing naar een reguliere opvangplek) beëindigd is.